حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٧٤ - محيط زندگي ابراهيم (عليه السلام)

عواطف و مليت و شهوت را بيدار مي نمايد، چهره ابراهيم در حال انجام
مناسك در آيينه روح انسان بيدار منعكس مي گردد، تا در سايه اين انعكاس، فطرت حق پرستي و قيام به وظايف انساني را برانگيزد و در صورت و حال قيام به نماز، نمايان و آغاز مي گردد :

( وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّي )[١].

از مقام ابراهيم جايگاهي براي نماز انتخاب كنيد.

نظري ديگر به امامت ابراهيم (عليه السلام) در زيارت كعبه

( وَعَهِدْنَا إِلَي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَـاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ )[٢].

و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم كه خانه ام را براي طواف كنندگان و اعتكاف كنندگان و ركوع كنندگان وسجده گذاران [ از هر آلودگي ظاهري و باطني ] پاكيزه كنيد.

محيط زندگي ابراهيم (عليه السلام)

ابراهيم  (عليه السلام) در محيطي چشم گشود كه سراسر آفاقِ آن را، اوهام شرك و ستاره پرستي فراگرفته بود.

بناهاي مجلّل، هياكل بتان و ستارگان از هر سو به آسمان كشيده
شده بود و دانشمندان اخترشناس و غيب پرداز كه با لباس هاي سپيد و

[١] بقره (٢) : ١٢٥.

[٢] بقره (٢) : ١٢٥.