حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٧١ - ١ ـ كعبه، نخستين معبد الهي

مي شود و انوار الهي را در دل ها منعكس مي سازد.

اين معابد مانند چشمه سارهايي زلال، در ميان سنگلاخ ها و دشت هاي سوزان زندگي حيواني آدميان قرار گرفته است، انسان ها با شستشو در اين چشمه سارها طراوت و شادابي روح را باز مي يابند.

بيت اللّه الحرام كه كعبه و مكه نيز ناميده شده است، اولين معبد جهاني است كه براي همه مردم با دست ابراهيم خليل  (عليه السلام) ساخته شده است.

دومين خانه جهاني كه به عنوان معبد عمومي بنا شده، مسجد الأقصي است كه به وسيله حضرت سليمان در سال ١٠٠٥ پيش از ميلاد، قرن ها پس از بناي كعبه ساخته شده است.

البته پيش از كعبه و مسجد الأقصي معابد زيادي وجود داشته است; زيرا به گفته بعضي از انسان شناسان، تاريخ معابد مساوي تاريخ انسان هاست، خصوصيت اين دو معبد به جهت عمومي بودن و خالي بودن از رنگ و شكل محلي و خصوصيات نژادي و غيره است.

در روايتي از اميرالمؤمنين  (عليه السلام) درباره اين كه كعبه اولين معبد الهي است، چنين آمده است:

مردي از اميرالمؤمنين  (عليه السلام) پرسيد : آيا اولين خانه خدا كعبه بوده است ؟ آن حضرت فرمودند : نه، پيش از كعبه خانه هايي براي عبادت ساخته شده است ولي كعبه اولين خانه مبارك و وسيله هدايت و رحمت و بركت است و اولين كسي كه آن را بنا نموده است ابراهيم خليل بوده، سپس جرهم، يكي از قبايل عرب آن را تجديد بنا كرد و بار ديگر منهدم شد و عمالقه آن را بازسازي كردند.