حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٩٥ - واقعيت مسئله حج

نزديك شدم تا ببينم، امام را شناختم كه برگشت و بر شتر سوار شده در
صفحه بيابان از نظر غايب شد[١] ! !

آري، اولياي خدا چه مرد چه زن در صفحه اي از پاكي و نور و صفا زندگي مي كنند و در تمام اين عالم از دوست غير دوستي نمي خواهند.

واقعيت مسئله حج

تماشاي واقعيت حج، قلبي پاك، ديده اي بينا، سينه اي پر از نور، روحي الهي و نفسي تزكيه شده مي خواهد.

اهل بصيرت را در زمينه اين سفر مسائلي است كه از دسترس بسياري از عقول دور است.

اين سفر، سفري ملكوتي و سيري الهي آن هم به سوي صاحب آفرينش است، رسيدن به حضور مقدس او لياقتي ما فوق لياقت ها و طهارتي ما فوق طهارت ها لازم دارد.

در اين سفر خشوعي كامل، خضوعي جامع، حالي الهي و نيتي استوار و عزمي راسخ و گذشتي به پهناي فلك لازم است.

زاد و توشه اين راه تماماً معنوي است، زاد و توشه مادي به اندازه اي لازم است كه ضعف جسم را برطرف كند.

در اين سفر جز براي خدا نرويد، جز براي حق نباشيد و جز براي دوست نشنويد. جز براي معبود نگوييد و چون وارد مسجد الحرام شديد،جز خدا نبينيد.

[١] المناقب : ٤/٢٩١ ; بحار الأنوار : ٤٨/٧٣، باب ٤، حديث ١٠٠. ( مضمون روايت )