حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٦٤ - ٢١ ـ پوشيدن لباس دوخته

كارگردانان كره زمين فرداي قيامت، در دادگاه الهي راجع به اين همه مفاسد كه خودشان شديدترين عامل آن هستند، چه جوابي خواهند داد؟!

عمل ناپسند استمناء كه در مدرسه الهي در همه وقت ممنوع اعلام شده، در محرّمات حج هم بر آن تاكيد شده ; زيرا عملي است كه سودي جز شكستن اركان بدن و از حركت انداختن عقل و روح ندارد.

٢٠ ـ عقد و شاهد بودن بر آن

ورود در لباس احرام و پس از آن تلبيه گفتن و در حقيقت محرم شدن، براي اين است كه انسان جز به حضرت دوست نينديشد و عقدي جز عقد وصل او نبندد و بر چيزي جز حركت به سوي عالم ملكوت شاهد نباشد.

آنجا كه نور حق در تجلي است، انسان بايد از آن تجلي به عنوان بهترين و پرسودترين فرصت استفاده كند، بايد برگذشته اش حسرت خورده و حال فعلي را غنيمت دانسته، به فكر آينده اي روشن و ملكوتي باشد، شايد با اين انقلاب حال، بتواند اصول سعادت دنيا و آخرت خود را تأمين كند.

٢١ ـ پوشيدن لباس دوخته

اگر پوشيدن هر نوع لباسي به هنگام مراسم معنوي حج، آزاد بود، باز به پيروي از هوا و هوس مسئله رنگ ها و خودنمايي و فخرفروشي به ميان مي آمد و مقصود عالي حج عملي نمي شد.

يك رنگ بودن لباس و دوخته نبودنش، براي اين است كه به انسان