حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٥٤ - ٨ ـ قسم خوردن

مگر تو روي بپوشي و گرنه ممكن نيست *** كه آدمي كه تو بيند نظر بپوشاند

به دست رحمتم از خاك آستان برگير *** كه گر بيفكني ام، كس به هيچ نستاند

چه حاجت است به شمشير قتل عاشق را؟ *** حديث دوست بگويش كه جان برافشاند

پيام اهل دل است اين سخن كه سعدي را ^^^ نه هر كه گوش كند، معني سخن داند[١]

٨ ـ قسم خوردن

قواعد عالي اسلام در شرايط عادي هم انسان را از قسم خوردن منع مي كند، مگر در جايي كه احتياج به اثبات حقي آن هم در محضر قضاوت شرعي باشد.

باور كردني نيست كه زائر خانه حق و سالك الي اللّه، آن هم در مسير حج، حقي را پايمال كند تا نياز به قسم خوردن داشته باشد، براي محرم در حال عادي قسم خوردن ممنوع است و هرگز كار او به برنامه غير عادي نخواهد كشيد تا در آنجا بحثي باشد ! !

حاجيان با آهنگي واحد به سوي حريم توحيد با كمك ايمان و عشق در حركتند، سخن آنان جز خدا نيست و هم آنان حرمت نام دوست را نگاه داشته و در گفتار خود از قسم به نام حق دوري كنند.

[١] سعدي شيرازي.