حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٣ - انفاق

ياد حق

سوم : اين كه اسباب مشغله قلبي در اين سفر براي خود فراهم نكند، كه او را در حركات و سكناتش ـ كه بايد فقط به ياد محبوب واقعي
باشد ـ بازدارد، از قبيل رفيق ناهماهنگ يا مال التجاره يا غير آن بلكه
اگر بتواند با كساني هم سفر و همراه شود كه بودن با آنان ياد حق را
در قلب تقويت كند، يا اگر خداي ناخواسته دچار غفلت شد، آنان به داد او
برسند.

انفاق

چهارم : تا ممكن است از مال خالص و حلال و طيب آن هم به مقدار زياد بردارد و در اين سفر از انفاق مضايقه ننمايد ; زيرا كه انفاق در راه حج، انفاق در راه خداست، از زيادي خرج در اين سفر ملكوتي نبايد دلگير بود كه در احاديث آمده، درهمي خرج در اين سفر مساوي با هفتاد درهم است، ازهد زهاد حضرت سجاد  (عليه السلام) وقتي در راه اين سفر گام مي نهادند، انفاق فوق العاده داشتند.

اگر در اين سفر چيزي از امور مالي از دست برود، بايد كمال ممنونيت را از حق داشت و خاطر شاد بود ; زيرا بر ميزبان است كه آن را در ديوان اعلي ثبت كند، آن هم به اضعاف مضاعف، تا روزي به عنوان تلافي به شخص بازگردد.

نمي بيني اگر كسي تو را به ميهماني بطلبد و در اثناي راه صدمه اي به تو برسد، تا جايي كه بتواند جبران مي كند اگر چه لئيم باشد، پس چه گمان داري در حق اقدر قادرين و اكرم اكرمين ؟