حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٢٤ - كعبه دل

كعبه دل

عين القضاة، عارف نامدار در « تمهيدات » مي گويد :

اي عزيز ! بدان كه راه خدا نه از جهت راست است و نه از جهت چپ و نه بالا و نه زير و نه دور و نه نزديك. راه خدا در دل است و يك قدم است. « دَعْ نَفْسَكَ وَتَعالْ » خود را از همه آلودگي ها بري و پاك كن و بالاترين رذيلت كه منيت است و آن اساس تمام بدبختي هاست از خود بريز و آن گاه به جوار قرب حركت كن.

مگر از مصطفي نشنيده اي كه او را پرسيدند :

أين اللّه ؟ فقال (صلّي الله عليه وآله)  : عِنْدَ المُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُمْ[١].

خدا كجاست ؟ پس فرمود: نزد قلب هاي شكسته مؤمنان .

اي عزيز ! حجِ صورت، كار همه كس باشد، اما حج حقيقت، نه كار هر كسي باشد. در راه حج زر و سيم بايد فشاندن، در راه حق جان و دل بايد فشاندن، اين كه را مسلم باشد ؟ آن را كه از بند جان برخيزد، ( مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً )[٢] اين باشد.

در هر فعلي و حركتي در راه حج سري و حقيقتي باشد، اما كسي كه بينا نباشد خود نداند.

طواف كعبه و سعي و حلق و تجريد و رمي حجر و احرام و احلال و قارن و مُفرِد و متمتع در همه احوال هاست.

[١] بحار الأنوار : ٧٠/١٥٧، باب ١٢٥.

[٢] آل عمران (٣) : ٩٧.