حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٨ - زائر در ميقات

امير حاج

اما امير حاج در اين سفر ائمه طاهرين  (عليهم السلام) هستند كه بايد سايه بلندپايه آن بزرگواران بر سر تو باشد و متمسك به حبل المتين ولاي آنان باشي و كمال التجاء به آن خانواده عصمت و طهارت داشته باشي، تا بتواني چند قدمي برداري و الا شياطين جن و انس در قدم اول تو را خواهند ربود، چنان كه عرب گرسنه باديه نشين مسافر را غارت مي كند.

دليل راه

اگر چه ائمه طاهرين  (عليهم السلام) ادلاء علي اللّه هستند ولي ما از آن پستي تربيت و منزلت كه داريم، نمي توانيم از آن بزرگواران اخذ فيوضات بلا واسطه كنيم، در اين مسير محتاج به علماي آخرت و اهل تقوا هستيم، تا به يمن قدوم ايشان و به تعليم آن ها درك فيوضات بنماييم كه بدون آنان درك فيض در كمال عسرت و تعذر است و بدون شك بدون علماي رباني از پيش خود كاري ساخته نيست.

زائر در ميقات

باري، چون زائر به ميقات برسد، لباس خود را در ظاهر درآورد و ثوب احرام بپوشد و در باطن قصدش اين باشد كه لباس معصيت و كفر و ريا و نفاق را از خويش به در آورده و لباس طاعت و بندگي پوشد و ملتفت باشد كه هم چنان كه در دنيا خودش را به غير لباس خود و عادت خود، غبارآلوده و سر برهنه و پا برهنه ملاقات مي كند، هم چنين بعد از مردن، عمّال خداي خود را به كمال ذل و انكسار و عريان ملاقات خواهد كرد.