حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٠ - نيت صادق

گرماي سخت و عطش شديد و انجام اعمال نامأنوس و خلاف طبع مانند رمي جمره و طواف و سعي و احرام و غير آن.

و داراي فضائل عالي ديگر است مانند تذكر به احوال آخرت به هنگام تماشاي اصناف خلق و اجتماع كثير في صقع واحد علي نهج واحد لاسيما در احرام و وقوفين و رسيدن به محل وحي و نزول ملائكه بر انبيا از آدم تا خاتم صلوات اللّه عليهم اجمعين و تشرف به محل قدم هاي آن بزرگواران، مضافاً بر تشرف بر حرم خدا و خانه او، علاوه به حصول رقت كه مورث صفاي قلب است به ديدن اين امكنه شريفه با امكنه شريف ديگر كه رساله گنجايش آن را ندارد.

نتيجه اين كه حج داراي جمله اي از مشقت ها و فضائل كثيره از اعمال است و رسول خدا  (صلّي الله عليه وآله) فرمود :

رهبانيت را در اين مكتب به جهاد و حج تبديل كردم[١]

انسان باتوجه به اين واقعيت ها بايد بداند كه به كرامت اين سفر روحاني نمي رسد، مگر با رعايت آداب و رسوم حقيقي آن و آن چند امر است:

نيت صادق

اول : اين كه هر عبادتي از عبادات بايد به نيت صادقه باشد و به قصد امتثال امر شارع به جا آورده شود تا عبادت شود.

كسي كه اراده حج دارد اولاً بايد قدري تأمل در نيت خود نمايد،

[١] الأمالي، صدوق : ٦٦، المجلس السادس عشر، حديث ١ ; بحار الأنوار : ٦٧/١١٤، باب ٥١، حديث ١.