حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٠٤ - دورنمايي از حقيقت عبادات

به بردباري و عزم بركارهاي خير، لذت شخصي او به دوستي و محبت، نوميدي او از خير و رحمت خداوندي به اميدواري، و ناسپاسي او سپاس گزاري و آز او به توكل بر خداي، توانايي او به مهرباني، حماقت او به فهم و زيركي، بي پروايي و رسوايي او به نيكي و پرستش خداوندي، خودخواهي او به فروتني و نرمي، بيهوده گويي به خاموشي، برتري جويي و گردنكشي او به تسليم بودن و از هر گزندي پاك شدن تبديل مي گردد و اينها همه از فضائل ديگري است كه نتيجه و اثر حج است.

دورنمايي از حقيقت عبادات

انسان جامع همه استعدادهاست، قواي روحاني و ملكوتي در حدي كه انسان را به عالي ترين مدارج كمال برساند، در انسان قرار داده شده است و رسيدن به كمالات و حقايق براي فرزندان آدم دنياست. حضور در دنيا، مستلزم جسم داشتن و تبعات جسم از قبيل غريزه خوردن، آشاميدن و شهوت است.

اگر راه شكم و شهوت بدون حد و مرز باز باشد، انسان به تدريج محكوم اين دو برنامه شده و وجود او به درّنده اي غير قابل تصور مبدّل خواهد شد.

راه جلوگيري از تجاوزات شكم و شهوت ـ كه ملت هايي را به غرقاب هلاكت انداخته ـ تنها عبادت است، آن هم عبادتي كه وحي آن را براي آدمي تنظيم كرده باشد.

بندگان واقعي چراغ زندگي و گل گلستان حيات و گوهر گرانبهاي صدف آفرينش هستند.