حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٥٨ - ١٣ ـ دروغ و مفاخرت و ناسزا

انسان زنده مي كند و آدمي را در مسيري قرار مي دهد كه از آزردن خود و ديگران حتي به اندازه يك سر سوزن و يك سر مو بپرهيزد.

آيا شما مي توانيد در ساير مكتب ها چنين قواعدي براي حفظ حقوق انسان ـ گرچه به اندازه يك سر مو باشد ـ بيابيد ؟

تنها مدرسه اي كه به بشر اجازه نمي دهد به اندازه يك سر مو آلوده به تجاوز شود، مدرسه حق و آيين الهي است.

١٣ ـ دروغ و مفاخرت و ناسزا

پليدي دروغ را احدي از افراد انسان انكار ندارد. دروغ، اعتماد و اطمينان را از حريم حيات جامعه ريشه كن مي كند و ضربه هاي سنگيني بر پيكر زندگي وارد مي سازد.

دروغگو، در كتاب خدا مورد لعنت قرار گرفته و محروم ماندن دروغگو از عنايت حضرت حق بارزترين گواه بر پليدي اين گناه است.

از نظر اسلام دروغ، همه جا و در همه وقت ـ مگر در موارد خاصي كه پاي حفظ جان يا مال يا آبرو آن هم در مسير حق در ميان باشد ـ ممنوع و حرام است.

اعلام حرمت آن در هنگام احرام شايد براي اين باشد كه زائر با تمرين ترك اين گناه بتواند از بلاي خانمانسوز آن نجات پيدا كند و ريشه اين پليدي، از سرزمين وجود او كنده شود.

فخرفروشي بر ديگران امري است ناپسند، چون انسان ها همه از يك پدر و مادرند و براي آنان امتيازي جز به پاكي و تقوا و درستي نيست و اين پاكي و درستي هم توشه آخرت است، پس نبايد علت عجب براي پاكان