حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٨٨ - عظمت حج و ثواب آن

كردي، برايت نزد حق اجر كسي است كه از شهر خود پياده به حج آمده
باشد و همانند كسي است كه هفتاد بنده مؤمن را از بردگي رهانده باشد.

و چون وقوف به عرفات را تا غروب انجام دادي، اگر خطايت به عدد ريگ صحراي عالج عربستان و به عدد كف درياها باشد، خدايت مي آمرزد و همين كه به مني آمدي و سنگ ريزه ها را به جمرات زدي، براي تو به خاطر هر ريگ ده حسنه نوشته مي شود و اين ثواب براي تو در بقيه عمرت همواره ثبت مي گردد.

و چون سر تراشيدي براي تو به عدد هر مويي كه جدا شود، حسنه اي نوشته و اين ثواب در آينده عمر نيز برايت محفوظ خواهد بود.

و چون قرباني كردي، يا به نحر شتر برخاستي به عدد هر قطره خوني كه از او به زمين مي رسد برايت حسنه اي ثبت مي شود و مشابه آن هم براي آينده عمرت هست.

و همين كه از مني بازگشتي و طواف بيت را به جا آورده و در مقام ابراهيم نماز خواندي، ملكي به پشت شانه ات زده مي گويد : اما از گذشته عمرت هر چه بود آمرزيده شد، پس عمل خود را از سر گير اكنون تا صد و بيست روز[١].

آري، خداوند عزيز براي مهمانش اينگونه تدارك ديده و اين از آقايي صاحب بيت است و اين ثواب ها براي عموم مردم است، اما آنان كه اهل معرفت هستند و عاشقوار به ديار معشوق آمده اند براي آنان ثواب

[١] من لا يحضره الفقيه : ٢/٢٠٢، باب فضائل الحج، حديث ٢١٣٨ ; الأمالي، شيخ صدوق : ٥٤٩، المجلس الحادي والثمانون، حديث ٢٢ ; بحار الأنوار : ٩٦/٣، باب ٢، حديث ٣.