فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٦٢٤ - کلمات قصار پیرامون حق
٤. البته، خدای تعالی تنها او حق است، و غیر او، هرچه را بخوانند، باطل است، البته، خدای تعالی تنها او بلند مرتبه بزرگ است: «ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ»، [١] «ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ.» [٢] ب- در عمل به قرآن
١. خدای تعالی است، آن که کتاب (قرآن) را به حق نازل نمود: «اللَّهُ
الَّذِی أَنْزَلَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِیزانَ وَ ما یُدْرِیکَ
لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِیبٌ.» [٣]
٢. البته، ما کتاب (قرآن) را بر تو به
حق برای مردم نازل کردیم، پس هرکس از آن هدایت گیرد، برای خودش است، و
هرکس از آن گمراه شود، برای خودش است: «إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ
الْکِتابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدی فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ
فَإِنَّما یَضِلُّ عَلَیْها وَ ما أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِوَکِیلٍ.» [٤]
٣.
و خدای تعالی باطل را محو، و حق را به وسیله کلماتش محقق میکند: «وَ
یَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ إِنَّهُ
عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ.» [٥]
٤. خدای تعالی میخواهد، حق را با
کلماتش، محقق کرده و دنباله کافران را قطع نماید، تا حق محقق شود و باطل از
بین برود، اگرچه گناهکاران اکراه دارند: «لِیُحِقَّ الْحَقَّ وَ یُبْطِلَ
الْباطِلَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ»، [٦] «وَ یُحِقُّ اللَّهُ
الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ.» [٧]
در غرر الحکم و درر الکلم، در «باب الحق» سخنانی به اقتصار، از مولی
الموحدین، امیر المؤمنین، علی علیه السّلام، بیان شده است که در اینجا به
نقل پارهای از آن کلمات
[١]. حج/ ٦٢.
[٢]. لقمان/ ٣٠.
[٣]. شوری/ ١٧.
[٤]. زمر/ ٤١.
[٥]. شوری/ ٢٤.
[٦]. انفال/ ٨.
[٧]. یونس/ ٨٢.