فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٩٣ - ج- و در خوف از مبدأ و معاد فرموده

١. خطاب به مؤمنین می‌فرماید: خدای تعالی شما (مؤمنین) را در امر صید می‌آزماید که آیا دست شما و تیر شما به آن می‌رسد؟ تا بداند چه کسی در غیب، از او خوف و ترس دارد: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَیَبْلُوَنَّکُمُ اللَّهُ بِشَیْ‌ءٍ مِنَ الصَّیْدِ تَنالُهُ أَیْدِیکُمْ وَ رِماحُکُمْ لِیَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ یَخافُهُ بِالْغَیْبِ فَمَنِ اعْتَدی بَعْدَ ذلِکَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِیمٌ.» [٢]
٢. در مؤاخذه به عذاب سختی که پروردگار متعال از ستمکاران نمود، نشانه‌ای است برای کسی که از عذاب قیامت خوف دارد: «وَ کَذلِکَ أَخْذُ رَبِّکَ إِذا أَخَذَ الْقُری وَ هِیَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِیمٌ شَدِیدٌ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ ذلِکَ یَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِکَ یَوْمٌ مَشْهُودٌ.» [٣]
٣. برای کسانی که از عذاب دردناک خوف دارند، نشانه‌ای از آثار عذاب گناهکاران پیشین در زمین به‌جا گذارده شده: «وَ تَرَکْنا فِیها آیَةً لِلَّذِینَ یَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِیمَ.» [٤]
٤. بهشت برای کسی است که از جلال و مرتبه پروردگارش خوف دارد: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ.» [٥]
٥. البتّه، ابرار هستند که از عذاب روز قیامت خوف دارند: «إِنَّ الْأَبْرارَ یَشْرَبُونَ مِنْ کَأْسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً. عَیْناً یَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ یُفَجِّرُونَها تَفْجِیراً. یُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ یَخافُونَ یَوْماً کانَ شَرُّهُ مُسْتَطِیراً.» [٦]
٦. بهشت مسکن و پناهگاه آن‌کسی است که از جلال و مرتبه پروردگار خایف باشد و نفس را از هوس‌های نفسانی نهی کند: «وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَی النَّفْسَ عَنِ الْهَوی فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَأْوی » [٧]