فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٢٦ - ب- برای بندگان مؤمن، متّقی، نیکوکار در این دنیا، حسنه، و در آخرت، خیر است

است و آنچه از سیئه به تو برسد، از جانب نفس خودت می‌باشد. با دقت و تدبّر در این آیه، به نکاتی برخورد می‌کنیم، از جمله:
اوّل این‌که: آنچه از حسنه می‌رسد، صرفا از جانب خدای تعالی است: «ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ.»
دوّم این‌که: آنچه از سیئه به تو می‌رسد، از جانب نفس خویش است: «وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ.»
کلمه «کلّ» در عبارت: «کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» را می‌توان با استفاده از آیه دوّم به همه اجزای تشکیل‌دهنده حسنه تفسیر نمود. بنابراین معنای جمله: «کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ»، چنین می‌شود: همه اجزای تشکیل‌دهنده حسنه از جانب خدای تعالی است؛ زیرا حسنه از جانب خدا بوده و سیئه از جانب نفس است. لذا آنچه از خدای تعالی می‌رسد، حسنه است، و نفس با انحراف از راه صحیح و دخالت هوای نفس، آن را در سیئه فعلیت می‌دهد. ب- برای بندگان مؤمن، متّقی، نیکوکار در این دنیا، حسنه، و در آخرت، خیر است.

در آیه ٢٠١ و ٢٠٢ سوره بقره می‌فرماید: «وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ. أُولئِکَ لَهُمْ نَصِیبٌ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِیعُ الْحِسابِ.»؛ یعنی: و بعضی از آنان کسانی هستند که می‌گویند: ای پروردگار ما! به ما در دنیا حسنه، و در آخرت حسنه اعطا کن، و ما را از عذاب آتش محفوظ بدار. آنان را بهره و نصیبی از آنچه کسب کرده‌اند، باشد، و خدا سریع الحساب است، و در آیه ٣٠ و ٣١ سوره نحل می‌فرماید: «وَ قِیلَ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ قالُوا خَیْراً لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِینَ. جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَها تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُمْ فِیها ما یَشاؤُنَ کَذلِکَ یَجْزِی اللَّهُ الْمُتَّقِینَ.»؛ یعنی به کسانی که تقوا نمودند، گفته شد، پروردگارتان چه چیز نازل نمود؟ آنان گفتند: خیر را؛ برای کسانی که نیکویی کردند، در این دنیا حسنه است، و البتّه، سرای آخرت، بهتر است، و البتّه، چه نیکوست سرای