فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٦٠٠ - ٢ در معنای حق

استعانت از امدادهای بیکران پروردگار متعال و با استفاده از آیات قرآن کریم، در آیات ششگانه مذکور تدبّر می‌کنیم. ١. تنظیم آیات الحقّ و حق به ترتیب مصحفی آن‌

فرهنگ قرآن، اخلاق حمیده ج‌١ ٦٣٩
١. قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَکُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنِ اهْتَدی فَإِنَّما یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما یَضِلُّ عَلَیْها وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِوَکِیلٍ. [١]
٢. ذلِکَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ. [٢]
٣. خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لِلْمُؤْمِنِینَ. [٣]
٤. کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ الْأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ هَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِیَأْخُذُوهُ وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَکَیْفَ کانَ عِقابِ. [٤]
٥. وَ فِی أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ. [٥]
٦. إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ. [٦]

٢. در معنای حق‌

راغب در مفردات فرموده: اصل حق، مطابقت داشتن و موافقت داشتن است، مانند:
مطابقت پای درب در ثبات، با دوران نسبت به استقامتی که بر آن هست، و گفته می‌شود که حق بر چند وجه است: اوّل، برای ایجادکننده شی‌ء به سبب آنچه حکمت مقتضی آن است، و به همین جهت درباره خدای تعالی گفته شده: او حق است. قال اللّه تعالی: «ثُمَّ رُدُّوا إِلَی اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ.» دوّم، برای آنچه به سبب مقتضای حکمت ایجاد گردیده، و به همین علت به فعل خدای تعالی کلّا حق گفته می‌شود، قال تعالی: «هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیاءً وَ الْقَمَرَ نُوراً (الی قوله تعالی:) ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِکَ إِلَّا بِالْحَقِّ.» سوّم،

---

[١]. یونس/ ١٠٨: مکّی.
[٢]. مریم/ ٣٤: مدنی.
[٣]. عنکبوت/ ٤٤: مکّی.
[٤]. غافر/ ٥: مکّی.
[٥]. ذاریات/ ١٩: مکّی.
[٦]. عصر/ ٣: مکّی.