فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٩٩ - اشاره

کلمه حق با الفاظ: «حَقَّ»*، «الْحَقُّ»*، «حَقًّا»*، «أَحَقُّ»* و «حَقَّهُ»*، در مجموع، ٢٦٩ بار در قرآن کریم به‌کاررفته است. از این مجموعه، ٢٣٩ مورد، با الفاظ: «حَقَّ»* و «الْحَقُّ»* و ١٧ مورد با لفظ: «حَقًّا»*، و ١٠ مورد هم با لفظ: «أَحَقُّ»*، و ٣ مورد نیز با لفظ: «حَقَّهُ»* می‌باشد.
ما در اینجا، ٦ مورد از موارد کلمه حق را که ٥ مورد آن با لفظ: «الْحَقُّ»* و یک مورد دیگر آن با لفظ: «حَقَّ»* می‌باشد، انتخاب می‌کنیم. نحوه انتخاب به این روش است که به ترتیب مصحفی سوره‌ها، ٣ مورد از لفظ اوّل را از هر ٩ سوره، از آخرین آیه آنها، و ٣ مورد از لفظ دوّم را، از هر ١٠ سوره، از اوّلین آیه آنها، از مجموع ٥٧ سوره اختیار می‌کنیم، و به این ترتیب، آیات: ١٠٨ سوره یونس، ٣٤ سوره مریم، ٤٤ سوره عنکبوت، ٥ سوره غافر، ١٩ سوره ذاریات، و ٣ سوره عصر، انتخاب می‌گردد. بعد از بیان نحوه انتخاب، بنابر روش معمول خود در این کتاب، ابتدا به ترتیب مصحف کریم، آیات منتخب را تنظیم، و پس از آن، با استفاده از کتب لغت، به بررسی لغوی کلمه حق می‌پردازیم. سپس با استفاده از کتب تفسیر علمای شیعه و اهل تسنن از عصر شیخ طایفه، مرحوم شیخ طوسی رحمه اللّه، تا زمان حاضر، و نیز با استفاده از کتب تفسیر روایی شیعی و سنی، به تحقیق تفسیری و تفسیر روایی آیات مشتمل بر آن پرداخته، و سرانجام با