قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - انقلاب دامنهدارى آغاز مىشود و پهنه ادبيات عرب را فرا ميگيرد

به هر حال زبان عربى يك زبان پر مايه و گسترده و غنى است، همانطور كه در ميان زبانهاى اروپائى، زبان فرانسوى، نيز از نظر وسعت و قدرت بيان مطالب امتياز غير قابل انكارى دارد.

وسعت زبان عربى تنها از اين نظر نيست كه مواد لغات آن فوق‌العاده زياد است، بطوريكه براى يك موضوع مانند «اسب» يا «گوسفند» (نمى‌گوئيم «شتر» تا ايراد كنيد كه تنها سرمايه عرب شتر بوده چه جاى تعجب كه براى آن صدها لغت وضع كنند) لغات زيادى براى سنين مختلف و رنگهاى گوناگون و حالات ديگر آن وضع شده است، يا مثلًا «گريه» كردن با صدا و بى‌صدا هر كدام لغت جداگانه‌اى دارد.

بلكه علاوه بر كثرت مواد لغت، دامنه اشتقاقات آن نيز بسيار وسيع است. مثلًا از يك «مادّه» معين با استفاده از ابواب متخلف (ثلاثى مجرد و ثلاثى مزيد فيه و غير آنها) ممكن است «صدها» لغت ساخت، و اين امر براى كسانيكه آشنا به ادبيات عربى هستند كاملا روشن است، جالب توجه اينكه تمام اشتقاقات تابع نظم و قاعده خاصى است كه كمتر از آن تخلف مى‌كند.

گذشته از اين، در زبان عربى بر خلاف بسيارى از زبانها براى دو نفر صيغه خاصى از فعل و اسم وجود دارد كه آنرا «تثنيه» مى‌گويند، و براى مرد و زن نيز دو گونه فعل مى‌آورند، يعنى شنونده از يك كلمه، تمام خصوصيات مخاطب، يا شخص مورد بحث، را مى‌تواند درك كند.

و جالب‌تر اينكه با تغيير حركات آخر كلمات (كه در اصطلاح آنرا «اعراب» ميگويند) از هر كلمه معانى مختلفى استفاده مى‌شود. مجموعه اين جهات به زبان عربى وسعت كم نظيرى بخشيده است.