قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٤ - ٦- وسايل پيشبرد هدف او

زيارت مسجدالحرام بازداشتند نبايد موجب تعدى و تجاوز گردد».

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَ‌آنُ قَوْمٍ عَلى‌ أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ‌ (مائده- ٨): «اى، مؤمنان براى خدا قيام كنيد و بعدل و دادگواهى دهيد و دشمنى‌ها و كينه‌ها هرگز مانع اجراى عدال شما نگردد، عدالت كنيد كه به پرهيزكارى نزديكتر است، و پرهيزگار باشيد خدا به اعمال شما آگاه است».

جالب توجه اينكه اين دو آيه از سوره مائده است، و سوره مائده طبق نقل مفسران آخرين سوره‌اى است كه بر پيامبر نازل گرديد، يعنى در هنگامى كه مسلمانان در اوج قدرت و پيروزى بودند و تمام موانع را از سر راه خود برداشته بودند، و بنابراين امكان هر گونه تصفيه حساب و انتقامى از دشمنان خونخوار و سنگدل براى آنان ممكن بود، با اين حال چنين دستوراتى را مربوط به عدل و داد دريافت داشتند.

داستانى را كه آيه نخست به آن اشاره مى‌كند مربوط به سال «حديبيه» است كه دشمن مانع از اين شد كه مسلمانان مراسم زيارت خانه خدا را انجام دهند، يعنى مربوط به چندين سال قبل از نزول آيه.

با اين حال آنها مأمور به اجراى عدالت و تسلّط بر اعصاب خود و عدم پيروى از هواپرستيهاى عدالت‌كش شدند، و تاريخ مى‌گويد اين مأموريت را هم خوب اجرا نمودند.

به هنگامى كه ارتش اسلام آماده براى شركت در يكى از ميدانهاى جهاد مى‌شدند پيامبر، فرماندهان لشكر و سربازان را به اين جمله‌ها به وظائف خويش آشنا مى‌ساخت: