قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٣ - چه قرائنى را بايد جمعآورى كنيم

«رهبران بزرگ» در بحثهاى نبوت عامه در اين زمينه داشته‌ايم بيفكنيم، سپس آن كليات را در مورد بحث پياده كنيم:

فرض كنيد جنايتى روى داده و شخصى به عنوان متهم در دادگاه احضار شده، و او به كلى منكر اين اتهام است، قاضى نمى‌داند او راستى بى‌گناه و پاك است، يا مجرم و گنهكار؟ اتفاقاً هيچ گونه مدركى از قبيل اعتراف متهم، يا شاهد در كار نيست.

در اينجاست كه قاضى بى‌كار نمى‌نشيند و مشغول گردآورى قرائن مى‌شود و مثلًا امور زير را مورد بررسى قرار ميدهد:

١- سوابق متهم‌

٢- نوع رابطه متهم با كسى كه جرم بر او واقع شده‌

٣- مكان و زمان وقوع حادثه‌

٤- آثارى كه در بدن متهم و همچنين در بدن مجنى‌عليه ديده مى‌شود.

٥- نوع اسلحه يا گلوله‌اى كه در اين حادثه به دست آمده‌

٦- خونى كه در لباس متهم فرضاً مشاهده شده، و ...

٧- احساسى كه به متهم به هنگام مشاهده لباس مقتول و ساير آثار جرم دست ميدهد

و قرائن فراوان ديگر ...

بسيار مى‌شود كه از بررسى مجموع اين قرائن برائت متهم، و گاهى مجرم بودن او بطور قطع و يقين اثبات مى‌گردد.

اين بود نمونه‌اى از طرز جمع‌آورى قرائن.