قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧ - ٢- پيشبينى فتح مكه، و پيروزى ديگرى همزمان آن

و خضوع و فداكارى و انضباط خاص مسلمانان مشاهده كرد، و شديداً تحت تأثير قرار گرفت، و به هنگام بازگشت به مكه به سران قريش چنين گفت:

«من كسانى را ديدم كه اگر محمد فرمانى به آنها دهد از دل و جان به دنبال آن مى‌شتابند، و هر گاه او وضو مى‌گيرد نمى‌گذارند قطره‌اى از آب وضوى او به زمين بيفتد!.

صداى خود را در برابر او كوتاه مى‌كنند، و بر اثر هيبت و ابهت او آهسته سخن مى‌گويند. من تصور ميكنم اين افراد آنچنان فداكارند كه جان خود را با كمال ميل در راه او فدا مى‌كنند.

به عقيده من جنگ با او ابداً صلاح نيست! .....»

پيامبر (ص) براى تأكيد تصميم خود و اينكه تنها به قصد عمره آمده است «عثمان» را به مكه فرستاد، و پس از او ده نفر ديگر را نيز به دنبال او اعزام نمود.

ناگهان اين خبر مثل بمب در ميان مسلمانان صدا كرد و همه جا پيچيد كه قريش عثمان و همه آن ده نفر را كشته‌اند. پيغمبر اكرم و تمام مسلمانان از شنيدن اين خبر وحشتناك بسيار ناراحت شدند.

سپس فرمود: «اگر چنين كارى را انجام داده باشند من از اينجا برنمى‌گردم تا قريش را به كيفر اعمال زشت خود برسانم.»

در مواقع حسّاس گاهى پيامبر (ص) تجديد بيعت مى‌كرد، يعنى دو مرتبه «پيمان وفادارى» از پيروان خود مى‌گرفت.

تجديد بيعت موج تازه‌اى در افكار بوجود مى‌آورد و عزم مسلمانان را راسختر و تصميم آنها را قاطع‌تر مى‌ساخت.

در اينجا نيز پيغمبر (ص) مصمّم به تجديد بيعت شد و در زير درختى‌