قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١ - ٦- قرآن و پيدايش جهان

«حدس مى‌زنيم هزاران مليون سال پيش، سياره بسيار عظيمى از نزديكى كره خورشيد عبور كرده، و بر اثر جاذبه شديد آن، جزر و مد عجيب و هولناكى بر سطح خورشيد (كه به صورت توده گاز و يا مذاب بود) بوجود آمده است.

شدت اين جزر و مد بقدرى زياد بوده كه قطعاتى از آن را به خارج پرتاب كرده، هر يك از اين قطعات سياره‌اى از سيارت منظومه شمسى را تشكيل داده است.» [١] مطابق اين نظريه آن قسمت از فرضيه لاپلاس كه مربوط به عامل جدائى سيارات از خورشيد است حذف شده، ولى اصل پيدايش اين كرات از يك توده گاز عظيم مورد پذيرش واقع گرديده است.

در اين مورد نظرات ديگرى نيز هست كه با دو نظريه بالا تفاوت دارد، ولى در همه آنها پيدايش اين كرات از يك توده گاز سوزان پذيرفته شده است.

مشاهدات دانشمندان فلكى در مورد سحابيها و جهانهاى دور دستى كه در حال تكوين مى‌باشند اين مسئله را از صورت يك فرضيه خارج مى‌سازد و ثابت ميكند كه پيدايش اين عوالم نيز در نخست، از توده‌هاى گاز دود مانندى صورت گرفته، اگر چه در تشخيص عوامل اين پيدايش نظرات گوناگونى وجود دارد، و هر يك از دانشمندان با قرائنى آن را به گونه‌اى تفسير ميكنند.

بنابراين، اصل پيدايش جهان از توده‌هاى گاز و دود مانند مسلّم و مورد قبول محافل علمى جهان مى‌باشد.

[١]. نقل از كتاب نجوم بى تلسكوپ.