قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨١ - تسخير خورشيد و ماه
و اين نهرها كه بر زمينهاى مجاور كاملًا مسلّط هستند بهترين و كم خرجترين وسيله آبيارى دائمى براى اين زمينها محسوب مىشوند، حتى با سدهاى مخصوصى مىتوان اين آبها را ذخيره كرد و از بازگشت آنها به سوى شط اصلى جلوگيرى به عمل آورد.
اين خاصيت در هزاران نهر عظيم كه به درياها و اقيانوسهاى روى زمين مىريزند وجود دارد و يك عامل مهم آبيارى محسوب مىگردد.
فايده دوم- توليد نيروى برق است، زيرا با بستن سدهائى در برابر مد دريا، آب در پشت آنها ذخيره مىگردد و به هنگام جزر توربينهائى را مىتوان بوسيله همين آبها به كار انداخت و برق فراوانى بدست آورد.
فايده سوم- بالا آمدن آب دريا كمك مؤثرى به كشتىها براى نزديك شدن به سواحل كم عمق ميكند، و به اين ترتيب بسيارى از سواحلى كه در حال عادى قابل استفاده براى كشتىها نيستند قابل استفاده مىشوند.
فايده چهارم- جزر و مد آب درياها را به گونهاى يكنواخت و دائمى بهم مىزند و حرارت آنها را تعديل و مواد تركيبى را به صورت تقريباً يكنواختى در درياها نگه ميدارد. و اثر قابل ملاحظهاى در راندن ماهىها به سوى سواحل و قرار دادن آنها در دسترس انسانها دارد.
اينها قسمتى از خدماتى است كه اين نيروى محرك عظيم و دائمى به جهان انسانيت مىكند، و در واقع اين نيرو مسخر انسان و در خدمت اوست، و اگر شايستگى بيشترى براى استفاده از آن پيدا نمايد مسلماً در آينده استفادههاى فراوانترى از آن خواهد برد.
البته مسئله مسافرتهاى فضائى و قدم نهادن در كره ماه فصل نوينى در بهرهبردارى از اين كره را آغاز كرده است.