قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤ - تسخير خورشيد و ماه

اگر باد نمى‌وزيد، هرگز بارانى بر زمينهاى خشك نمى‌باريد، بيشتر گياهان عقيم مى‌ماندند، ميوه بسيار كم بود، مناطق استوائى در گرما ميسوخت و مناطق قطبى و حتى نقاطى از مناطق معتدله هرگز قابل سكونت نبودند، هواى مجاور ما خفقان آور مى‌شد و موجودات زنده براى تنفس خود دچار زحمت ميشدند.

ولى همه اين مشكلات عظيم با وزش نسيمى حل مى‌شود.

اما ميدانيد عامل اصلى پيدايش اين تمّوج پر بركت هوا، اختلاف درجه حرارت در نقاط مختلف روى زمين است، و اگر مى‌بينيم دائماً بادهائى از دو قطب شمال و جنوب زمين به سوى استوا و از استواء به سوى قطبين در حركتند، روى همين جهت است، اين اختلاف درجه حرارت معلول تابش آفتاب بر مناطق مختلف است، بنابراين اگر آفتابى نبود قسمت مهمى از وزش بادها محو و نابود ميشد.

٤- عامل اصلى تبخير آب- اگر بخار آب به صورت عادلانه‌اى سراسر زمين تقسيم نشود زندگى حيوانات و گياهان به مخاطره مى‌افتد، قسمتى از اين بخارات در لابلاى امواج هوا نقش يك وسليه آبيارى نامرئى دائمى را بازى ميكند، و قسمت ديگر به صورت «ابرهاى باران‌زا» آشكار ميگردد.

درجه رطوبت هوا اگر از ميزان معيّنى پائين‌تر بيايد پوست بدن ما مى‌خشكد، تنفس براى ما مشكل ميشود، برگهاى درختان همه پژمرده شده، تدريجاً مى‌خشكند، خلاصه آثار زندگى تدريجاً از روى صفحه زمين برچيده مى‌شود.

آيا عامل اصلى تبخير آب چيزى جز تابش آفتاب مى‌باشد؟. جالب‌