قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨ - ٤- قرآن و جاذبه عمومى

اين قانون پيچيده را كشف كند، و اين جمله را اثبات نمايد كه «هر دو جسم يكديگر را به نسبت مستقيم جرمها، و به نسبت معكوس مجذور فاصله‌ها، جذب مى‌كنند».

ولى بيش از هزار سال قبل از نيوتن و كشف عظيم او اين آيه در قرآن نازل شده بود:

اللَّهُ الَّذي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلُّ يَجْري لأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ اْلأَمْرَ يُفَصِّلُ اْلآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ‌ (سوره رعد- ٢):

«خدائى كه آسمانها (و كرات آسمانى) را با ستونى نامرئى برافراشت سپس بر عرش استيلا يافت و آفتاب و ماه را مسخر (شما) ساخت، هر يك از اينها تا مدت معلومى بحركت خود ادامه ميدهند، خداوند تدبير امور (جهان هستى) ميكند، و آيات (خود را براى شما) تشريح مى‌نمايد، باشد كه به (رستاخيز) و لقاى پروردگار يقين پيدا كنيد.

براى درك بيشتر معنى آيه بايد توجه داشته باشيم كه «عَمَد» و «عُمُد» جمع «عمود» به معنى «ستون» است.

درباره معنى آيه مفسّران اسلامى دو احتمال داده‌اند:

نخست- اينكه مرجع ضمير در «ترونها» آسمانها باشد، و جمله «ترونها» صفت براى «عمد» نيست بلكه جمله مستقلى است، طبق اين تفسير معنى آيه چنين ميشود: خداوندى كه آسمانها را بدون ستون برافراشت، و شما آسمانها را به اين وضع مشاهده مى‌كنيد. اين معنى را جمعى از مفسّران اختيار كرده‌اند و مطابق آن آسمان بدون ستون معرفى شده.

دوم- اينكه مرجع ضمير «ترونها» همان «عمد» است، و جمله «ترونها»