قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١ - ٢- قرآن و زوجيت در جهان گياهان

با اين همه بسيار جالب است كه مى‌بينم قرآن با صراحت اين حقيقت را در چند مورد بيان كرده است و هر گونه ابهامى را در اين زمينه از ميان برده، آنجا كه ميگويد:

١- وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجًا مِنْ نَباتٍ شَتَّى‌ (طه- ٥٣):

«و از آسمان آبى فرو فرستاديم و بوسيله آن جفتهائى از گياهان گوناگون رويانديم.»

٢- أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى اْلأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ‌ (شعراء- ٧):

«آيا بزمين نگاه نكردند كه چقدر از هر زوج مفيد و جالب در آن رونديم».

٣- وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ‌ (لقمان- ١٠):

«و از آسمان آبى فرستاديم و از هر زوج گياه مفيد و جالب در زمين رويانيديم».

٤- وَ اْلأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زوج بهيج‌ (ق- ٧):

«و زمين را توسعه داديم و كوههائى در آن انداختيم و از هر گياه زيبا زوجى در آن رويانيديم».

اين آيات با صراحت مسئله زوجيت را در جهان گياهان اثبات مى‌كند، و جاى ابهامى باقى نمى‌گذارد. جالب توجه اينكه بعضى از مفسّران پيشين چون زوجيتى در عالم گياهان سراغ نداشتند، به جاى اينكه از اين آيات آنرا كشف نمايند و به تحقيقات وسيعى در جهان گياهان دست بزنند، كوشش داشتند خود را از مفهوم اصلى زوجيت كه عبارت از دو جنس نر و ماده است دور سازند و به سوى معانى مجازى آن گام بردارند.

مثلًا عده‌اى گفته‌اند: منظور از زوج، همان اصناف و انواع مختلف‌