قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - قرآن و حركت زمين

كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى‌ وَ ما هُمْ بِسُكارى‌ وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَديدٌ. (سوره حج- آيه ١ و ٢)

: «اى مردم از خدا بترسيد (و گناه نكنيد) زيرا زلزله رستاخيز چيز هولناك عظيمى است، روزى كه آنرا ببينيد هر زن شير دهنده‌اى كودك شير خوارش را فراموش ميكند و (اگر) زنى باردار باشد (از ترس) سقط جنين مى‌نمايد، و مردم بصورت مستان مى‌بينى در حالى كه مست نيستند، ولى از كيفر الهى شديد (و وحشتناك) است.

قرآن در آيات سوره «تكوير» كه با اذا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ‌ آغاز مى‌گردد مى‌گويد: «وَ اذا العِشارُ عُطِّلَتْ‌ «هنگامى كه شتران (از ترس و وحشت) بار فرو نهند».

از اين آيات كه به اصطلاح در مورد «اشراط الساعة» و «اهوال آغاز قيامت» واردشده به خوبى برمى‌آيد كه نه تنها افراد انسان بلكه حيوانات هم از انقلابهاى رستاخيز در وحشت و اضطراب عجيبى فرو ميروند. با اين حال چگونه ممكن است آن حوادث اصلًا محسوس نباشد.

اين بزرگترين قرينه‌اى است كه در آيه فوق وجود دارد و گواهى ميدهد كه حركت كوهها مربوط به حوادث رستاخيز نيست.

٢- جمله‌ «صُنْعَ اللَّهِ الَّذي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ» [١] كه در ذيل آيه وارد شده از دو نظر گواهى ميدهد كه آيه مربوط به همين جهان و حركت كوهها و كره زمين در همين دنياست زيرا:

اولًا- اين جمله ميرساند كه مسئله حركت كوهها به عنوان يك درس توحيد از عظمت آفرينش و قدرت آفريدگار ذكر شده، و مسلماً دادن درسهاى توحيدى مربوط به اين جهان بررسى اسرار اين عالم خلقت است، و هيچ گونه تناسبى با مسئله قيامت و رستاخيز ندارد.

[١]. سوره نمل، آيه ٨٨.