قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - زيادهروى درباره معجزات

دروغ است و پرندگان بر آن مكان مقدس مى‌نشينند. فكر كنيد همين يك مطلب دروغين كافى است كه افراد ساده لوح را نسبت به معجزات واقعى امير مؤمنان (ع) بدبين كند و پس از اينكه با چشم خود مى‌بينند اين موضوع دروغ از آب درآمد، ميگويند: نكند بقيه هم همينطور باشد؟!

فكر كنيد اين سخن چقدر مقام شامخ امير مؤمنان (ع) را با آن معجزات و خارق عادات و مقام ارجمند و حيرت انگيزى كه فكر بشر در آن حيران ميماند پائين مى‌آورد، آيا يك چنين موضوع مبتذل و پيش پا افتاده‌اى شخصيتى براى پيشواى بزرگ اسلام محسوب ميشود؟ اين يك نمونه ساده است. اينگونه اشخاص كه دست به نقل و جعل چنين خارق عاداتى مى‌زنند درست متوجه زيان و لطمه‌اى كه از اين راه به عقائد صحيح مردم وارد مى‌شود نيستند و نميدانند اينگونه داستان‌هاى ساختگى قيافه روشن و جذاب مذهب را چه اندازه «بدنما» ميكند؟

اگر مى‌بينيم بزرگان علماء و دانشمندان ما در تهذيب كتابهاى تاريخ و حديث آن اندازه زحمت كشيده‌اند و علم رجال را براى تشخيص احاديث ضعيف از غير ضعيف، با آن همه وسعت بوجود آورده‌اند، و اصرار دارند مطالب موهوم و بى‌اساس را از حقايق مسلم جدا كنند به علت درك اهميت همين خطر است.

اگر دانشمندان علم عقائد ميگويند؛ بايد اعتقادات مذهبى بر اساس «مدارك قطعى و غير قابل انكار» باشد. حتى تواريخ و روايات ظنى را در مسائل مربوط به عقائد (اصول دين) كافى نمى‌دانند، همه براى اينست كه عقايد مذهبى كه پايه‌هاى اصلى مذهب محسوب مى‌شود، بايد روى يك اساس محكم و استوار و خلل ناپذير باشد.