پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٨ - اشاره

١٩- نشانه‌هاى او در آفرينش حيوانات‌

اشاره:

حيوانات، بخش عظيمى از موجودات زنده جهان را تشكيل مى‌دهند.

حيوانات با ساختمان‌هاى مختلف و اشكال گوناگون و تنوّع فراوان، و شگفتى‌هاى عظيم، توجّه هر بيننده‌اى را به خود جلب مى‌كند؛ و مطالعه درباره هريك از آنها، انسان را، به علم و قدرت بى‌پايان آفريننده آنها آشنا مى‌سازد.

اهميّت اين مسأله وقتى روشن‌تر مى‌شود، كه ما اين حيوانات را در يكجا در كنار هم ببينيم. مثلًا قدمى به باغ وحش بگذاريم، و از غرفه‌هاى ماهى‌ها و انواع پرندگان، ميمون‌ها، شير و ببر و پلنگ و زرّافه و فيل، يكى پس از ديگرى ديدن كنيم، و حركات و عادات و عجائب خلقت هريك را از نظر بگذرانيم. ممكن نيست كسى، كمترين بهره‌اى از عقل و هوش داشته باشد؛ و به هنگام ديدن آنها در فكر و انديشه فرو نرود و در برابر آفريننده اين موجودات متنوّع و عجيب، سر تعظيم فرود نياورد.

از ميان اين حيوانات، حيوانات اهلى كه در خدمت انسان‌ها هستند و منافع و بركات گوناگونى براى بشر دارند، بيشتر قابل توجّه‌اند. به همين دليل قرآن مجيد در آيات توحيدى خود، روى تمام جنبندگان به طور كلّى، و روى انعام و چهار پايان بالخصوص تكيه كرده، و قسمت‌هايى از شگفتى‌هاى آنها را در آيات متعدّد بر شمرده است.

با اين اشاره، به آيات زير، گوش جان فرا مى‌دهيم:

١- وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ وَ مابَثَّ فِيْهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى‌ جَمْعِهِمْ اذا يَشاءُ قَدِيْرٌ [١]

٢- انَّ فِى السَّمواتِ وَ اْلأَرْضِ لَاياتٍ لِلْمُؤمِنيْنَ وَ فِى خَلْقِكُمْ‌

[١]. سوره شورى، آيه ٢٩.