پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - نخستين آيات انفسى

انسان به خاك باز مى‌گردد، و از آن برخاسته است. آنجا كه پيدايش يك موجود زنده تك سلولى ذرّه بينى از خاك، افكار همه دانشمندان را حيران كرده باشد؛ پيدايش انسان از خاك مرده و بى‌روح چگونه خواهد بود.

اينجا است كه بايد اعتراف كنيم در برابر آيتى بزرگ از آيات حق و نشانه‌اى شگرف از عظمت خداوند قرار داريم؛ آيتى در عالم صغير كه نمونه‌اى تمام عيار از عالم كبير است.

نويسنده كتاب راز آفرينش انسان، (كرسى موريسن) ضمن اشاره به آغاز پيدايش حيات در كره زمين چنين مى‌گويد:

«در آغاز ظهور حيات در كره زمين، اتفاق عجيبى رخ داده است كه در زندگى موجودات زمين اثر فوق‌العاده داشته. يكى از سلول‌ها داراى اين خاصيت عجيب شده كه به وسيله نور خورشيد، پاره‌اى از تركيبات شيميائى را تجزيه كند؛ و در نتيجه اين عمل، مواد غذائى براى خود و ساير سلول‌هاى مشابه فراهم آورد، اخلاف يكى از اين سلول‌هاى نخستين از غذاهايى كه توسط مادرشان تهيه شده بود تغذيه كردند، و نسل حيوانات را به وجود آورد، در حالى كه اخلاف سلول ديگرى كه به صورت نبات درآمده بود گياهان جهان را تشكيل دادند، و امروز كليّه جانداران زمينى را تغذيه مى‌كنند.»

سپس مى‌افزايد: «آيا مى‌توان باور كرد كه برحسب اتّفاق، يك سلول منشأ حيات حيوانات و سلول ديگر ريشه و اصل گياهان شده است؟»

و به گفته بعضى ديگر:

دانشمندان، موجودات جهان مادّه را بر دو گونه تقسيم مى‌كنند: موجودات آلى- موجوداتى كه فساد پذيرند؛ مانند انواع گياهان و انواع حيوانات- و موجودات معدنى كه فساد ناپذيرند. به همين دليل شيمى را به دو بخش شيمى آلى و معدنى تقسيم كرده‌اند.

تقريباً تمام مواد غذائى انسان را مواد آلى تشكيل مى‌دهد، كه همگى از خاك گرفته شده است؛ و هنگامى كه وارد بدن انسان مى‌شود تركيبات جديد