پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٧ - برگ درختان سبز !

جهان گياهان را در كنار زوجيت در جهان انسانيت قرار مى‌دهد؛ و مى‌گويد:

«منزه است كسى كه همه زوج‌ها را آفريد، از آنچه زمين مى‌روياند، و از خود انسان‌ها و از آنچه نمى‌دانند» سُبْحانَ الَّذِىْ خَلَقَ اْلأَزْواجَ كُلَّها مِمّا تُنْبِتُ اْلَارْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمّا لا يَعْلَمُوْنَ‌

اين تعبير دليل بر آن است كه زوجيت در اينجا به معنى جنس نر و مادّه است؛ و وجود زوجيت را در جهان گياهان به طور گسترده اثبات مى‌كند كه از معجزات علمى قرآن است، چرا كه در آن روز اين معنى براى انسان كشف نشده بود كه در عالم گياهان اندام نر و قسمت‌هاى مادّه وجود دارد؛ و گرده‌ها كه همان نطفه‌هاى نر هستند از آنها بر مى‌خيزد و روى قسمت‌هاى مادّه مى‌نشيند و با آن تلقيح مى‌گردد و نطفه گياه بسته مى‌شود.

جمله‌ و مما لا يعلمون‌: صلى الله عليه و سلم از چيزهايى كه نمى‌دانيد رحمهما الله ممكن است اشاره به اين باشد كه مسأله زوجيت دامن گسترده‌اى دارد و چه بسيارند موجوداتى كه شما از وجود زوجيت در آنها آگاه نيستيد و پيشرفت علم و دانش از روى آن پرده بر مى‌دارد- همانگونه كه اين مسأله در اتم‌ها نيز به ثبوت رسيده است كه مركب از دو بخش مختلف‌اند كه همچون دو زوج مكمّل يكديگرند:

الكترون‌ها كه بار الكتريسته منفى دارند، و پروتون‌ها كه بار الكتريسته مثبت دارند- و موضوعات ديگرى كه هنوز علم و دانش انسان به آن راه نيافته است.

در پنجمين آيه كه با معرّفى خداوند از طريق نشانه‌هاى مختلف آغاز مى‌شود؛ نخست به نزول باران حياتبخش از آسمان اشاره كرده، بعد مى‌فرمايد:

«ما به وسيله آن روئيدنى‌ها را از همه نوع از زمين خارج ساختيم»: فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَى‌ءٍ

تعبير به‌ نَباتَ كُلِّ شَى‌ءٍ (گياهان هر چيز) ممكن است اشاره به انواع مختلف گياهان باشد كه با يك آب آبيارى شده، و از يك نوع خاك پرورش مى‌يابند؛ و با اين حال اين همه اشكال مختلف و طعم‌هاى متفاوت و خواص گوناگون و گاه‌