«لازم است درمورد عوامل پیروزی یا اصول موفقیت در کلیه عملیات ها صحبت کنیم و بعد هم بگوییم که الآن ما در چه وضعیتی هستیم و دشمن هم چه نقاط ضعفی را از خودش پوشانده که ما نمی توانیم الآن آن موفقیت های سابق را به سادگی به دست بیاوریم.

اصول موفقیت ما شامل دو قسمت می شود: یک سری از آن، اصول اعتقادی و یک سری هم اصول نظامی ما هست.

اصول اعتقادی را که بگذریم از ایمان و اعتقاد رزمندگان به اسلام و رهبریت امام؛ یعنی تسلیم ولی فقیه گرفته تا وحدت و هماهنگی که بین نیروهای مسلح است و بقیه مسائلی که از اعتقادات ما ریشه می گیرد، برمی گردیم به تدابیر و اصول نظامی که باعث موفقیت ما شده.

دشمن وقتی از مرزهای ما به داخل خاک ما حمله کرد از هر محور هفتاد کیلومتر، چهل کیلومتر، سی کیلومتر، شصت کیلومتر همین طور آمده بود تو.[١] و شکل مرز تقریباً عوض شده بود. جسر نادری [در غرب] که چیزی درحدود ٨٠ کیلومتر می شود را به یک لشکر داده بود و از فکه تا خینه تا یازغن جلو [غرب] شوش که چیزی درحدود ٦٠ کیلومتر می شود را هم به یک لشکر مکانیزه داده بود و فلش لشکر٩ که ابتدا تا ارتفاعات الله اکبر آمده بود، یعنی نزدیک ٤٥ کیلومتر آمده بود و این فلش ها که از طلائیه و کوشک آمده بودند تا نزدیک دب حردان و (منطقه روستایی) کوهه اهواز و این فلش که از مرز شلمچه آمده بود، از رودخانه کارون عبور کرده و آمده بود که تا از بهمن شیر هم عبور کند.

دشمن در مهرماه سال ١٣٥٩، به سرزمین های ما حمله کرد و این وضعیت را به وجود آورد و ما در طول یک سال آمدیم دورتادور دشمن آرایش گرفتیم و دست به عملیات های محدود و کوچک زدیم تا یاد بگیریم ببینیم جنگ چطور است و چه شکلی باید با دشمن جنگید، دشمن را شناختیم.

اما چه موقع دست به عملیات های محدود زدیم؟ درست بعد از شش ماه که از جنگ گذشته بود، یعنی از مهرماه تا اسفندماه [سال ١٣٥٩] ما [سپاه پاسداران] هیچ کاری نکردیم و رشته جنگ دست طراحان نظامی بود که بیشتر برادرهای ارتشی [بودند] و آن روز که بنی صدر در رأس کار بود، اینها ٣ تک منظم، کلاسیک، حساب شده و براساس اصول نظامی اجرا کردند: اولین تک که خودم شاهد بودم در جسر نادری اجرا شد که صبح در ساعت ٧ درحدود یک ساعت آتش تهیه با توپ ١٥٥ [میلی متری] و ١٣٠ [میلی متری] و انواع و اقسام توپ بر سر عراقی ها ریختند و درست محوطه سه راهی قهوه خانه را به شعاع ١٠ کیلومتر زیر آتش گرفتند و بعد ساعت ٨ صبح، یعنی موقعی که هوا روشن و کاملاً آفتاب درآمده بود، ٥٠ دستگاه تانک چیفتن شروع کرد به حرکت، از همین جسر نادری و یک نفر پیاده هم همراهشان نبود، یعنی حدود چیزی درحد ٥٠ الی ٦٠ نفر که بیست سی نفر پاسدار از بچه های دزفول بودند و بیست سی نفر هم سرباز افتادند دنبال این تانک ها و رفتند تا همین یک جایی هست که تانک خورده کنار اتاق خرابه، درست تا اینجا

[١] اشاره به فلش های حمله عراق در سرتاسر مرز است.