تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٨ - تفسير ما قرآن عجيبى شنيدهايم!

به دره‌اى وارد مى‌شدند مى‌گفتند: اعوذ بعزيز هذا الوادى من شر سفهاء قومه!:" به بزرگ و رئيس اين سرزمين از شر سفيهان قومش پناه مى‌بريم" و عقيده داشتند با گفتن اين سخن، بزرگ جنيان آنها را از شر سفيهان جن حفظ مى‌كند! [١] و از آنجا كه خرافات، منشا افزايش انحطاط فكرى و ترس و گمراهى مى‌گردد در آخر آيه، جمله" فَزادُوهُمْ رَهَقاً" آمده است.

ضمنا از اين آيه استفاده مى‌شود كه طايفه جن نيز، مرد و زن دارند زيرا در آن تعبير به" رجال من الجن" شده است‌ [٢] اما به هر حال مفهوم آيه، مفهوم وسيعى است كه شامل هر گونه پناه بردن افرادى از انسانها به جن را شامل مى‌شود و خرافه بالا يك مصداق از آن است، چه اينكه مى‌دانيم در ميان عرب كاهنان زيادى وجود داشتند كه معتقد بودند به وسيله طايفه" جن" بسيارى از مشكلات را حل مى‌كنند و از آينده خبر مى‌دهند.

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٣٦٩ و" روح المعانى" جلد ٢٨ صفحه ٨٥.

[٢] در تفسير آيه فوق بيان ديگرى نيز وجود دارد كه جمعى از مفسران آن را به عنوان يك احتمال در تفسير آيه ذكر كرده‌اند، و آن اينكه: پناه بردن جمعى از انسانها به جن سبب طغيان جن گرديد، و آنها خود را مبدء و منشا كارهاى مهمى پنداشتند، ولى تفسير اول صحيحتر به نظر مى‌رسد (مطابق تفسير اول ضمير در" زادوا" به" جن" بر مى‌گردد و ضمير" هم" به انسانها، به عكس تفسير دوم).