تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦ - ١- تحقيق گستردهاى پيرامون علم غيب

ده نفر كشته نمى‌شود، و از آنها ده نفر نجات نمى‌يابد و مطلب عينا چنين شد [١] و آنچه در باره محل قبر امام حسين ع به هنگام عبور از كنار سرزمين كربلا به" اصبغ بن نباته" فرمود [٢] در كتاب فضائل الخمسه روايات فراوانى از كتب اهل سنت در باره وسعت فوق العاده علم على ع نقل شده كه ذكر همه آنها در اينجا به طول مى‌انجامد [٣] در روايات اهل بيت ع نيز در احاديث متعددى اشاره به علم غيب براى امامان معصوم شده است از جمله در كتاب كافى جلد اول در ابواب متعدد تصريح يا اشاراتى در اين زمينه ديده مى‌شود.

و مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار جلد ٢٦ احاديث زيادى كه بالغ بر ٢٢ حديث مى‌شود در اين زمينه آورده است.

رويهمرفته روايات در زمينه آگاهى پيامبر ص و امامان معصوم ص بر اسرار غيب در حد تواتر است.

اكنون سخن در اين است كه چگونه بين اين آيات و روايات كه بعضى علم غيب را از غير خدا نفى، و بعضى اثبات مى‌كنند جمع كنيم؟

در اينجا طرق مختلفى براى جمع وجود دارد.

١- از معروفترين راههاى جمع اين است كه منظور از اختصاص علم غيب به خدا علم ذاتى و استقلالى است، بنا بر اين غير او مستقلا هيچگونه آگاهى از غيب ندارند، و هر چه دارند از ناحيه خدا است، با الطاف و عنايت او است، و جنبه تبعى دارد.

شاهد اين جمع همان آيه مورد بحث است، كه مى‌گويد:

[١]" هيثمى" در" مجمع" جلد ٦ صفحه ٢٤١.

[٢]" الرياض النظرة" جلد ٢ صفحه ٢٢٢.

[٣]" فضائل الخمسه" جلد ٢ صفحه ٢٣١ تا ٢٥٣.