تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - تفسير اين قوم فاسد و مفسد بايد بروند!

[سوره نوح (٧١): آيات ٢٦ تا ٢٨]

وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً (٢٦) إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلاَّ فاجِراً كَفَّاراً (٢٧) رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ تَباراً (٢٨)

ترجمه:

٢٦-" نوح" گفت: پروردگارا! روى زمين احدى از كافران را زنده مگذار.

٢٧- چرا كه اگر آنها را بگذارى بندگانت را گمراه مى‌كنند، و جز نسلى فاجر و كافر به وجود نمى‌آورند.

٢٨- پروردگارا! مرا بيامرز، و همچنين پدر و مادرم، و تمام كسانى را كه با ايمان وارد خانه من شدند، و جميع مردان و زنان باايمان را، و ظالمان را جز هلاكت ميفزا!

تفسير: اين قوم فاسد و مفسد بايد بروند!

اين آيات هم چنان ادامه سخنان نوح و شكايتش از قوم به درگاه خدا و نفرين درباره آنها است، مى‌فرمايد:

" نوح گفت: پروردگارا! احدى از كافران را روى زمين زنده مگذار"! (وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً).