تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤ - تفسير چهرههاى خندان و چهرههاى عبوس در صحنه قيامت

بعضى براى" ناظره" تفسير ديگرى ذكر كرده، و گفته‌اند: از ماده" انتظار" است، يعنى مؤمنان در آن روز انتظارشان تنها از ذات پاك خدا است، و حتى بر اعمال نيك خود نيز تكيه نمى‌كنند، و پيوسته منتظر رحمت و نعمت اويند.

و اگر گفته شود اين انتظار آميخته با نوعى ناراحتى خواهد بود، در حالى كه در آنجا براى مؤمنان ناراحتى وجود ندارد.

در پاسخ مى‌گويند: آن انتظارى آميخته با ناراحتى است كه اطمينانى به سرانجامش نباشد، ولى با وجود اطمينان، چنين انتظارى آميخته با آرامش است‌ [١] جمع ميان معنى" نظر كردن" و" انتظار داشتن" نيز بعيد به نظر نمى‌رسد، زيرا استعمال لفظ واحد در معانى متعدد جائز است، اما اگر بنا شود يكى از اين دو معنى منظور باشد ترجيح با معنى اول است.

اين سخن را با حديث پر معنايى از پيغمبر اكرم ص پايان مى‌دهيم: فرمود:

اذا دخل اهل الجنة الجنة يقول اللَّه تعالى تريدون شيئا ازيدكم؟

فيقولون ا لم تبيض وجوهنا؟ ا لم تدخلنا الجنة و تنجينا من النار؟

تفسير نمونه ؛ ج‌٢٥ ؛ ص٣٠٤

قال فيكشف اللَّه تعالى الحجاب فما اعطوا شيئا احب اليهم من النظر الى ربهم!:

" هنگامى كه اهل بهشت وارد بهشت مى‌شوند خداوند مى‌فرمايد: چيز ديگرى مى‌خواهيد بر شما بيفزايم؟

[١] بعضى معتقدند" نظر" به معنى" انتظار" با" الى" متعدى نمى‌شود، بلكه بدون حرف جر متعدى خواهد شد، ولى شواهدى از اشعار عرب در دست است كه نشان مى‌دهد" نظر" به معنى" انتظار" نيز با" الى" متعدى مى‌شود (به مجمع البيان جلد ١٠ صفحه ٣٩٨ و تفسير قرطبى جلد ١٠ صفحه ٦٩٠٠ مراجعه شود)