تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - تفسير و اين هم سرنوشت شوم او

كليات آن است، و لذا در روايات دارد كه هر يك از اين نوزده فرشته قدرت عظيمى دارند كه مى‌توانند قبيله بزرگى را به آسانى در دوزخ بيفكنند.

و از اينجا ضعف و ناتوانى افكار كسانى كه مانند ابو جهل فكر مى‌كنند روشن مى‌شود، او وقتى اين آيه را شنيد از روى استهزا به طايفه قريش گفت مادرانتان به عزايتان بنشينند آيا نمى‌شنويد" ابن ابى كبشه" (اشاره به پيغمبر اكرم است) [١] چه مى‌گويد؟ مى‌گويد: خازنان دوزخ نوزده نفرند! اما شما گروه عظيمى از شجاعانيد، آيا هر ده نفر از شما نمى‌تواند يكى از آنها را مغلوب كند؟!" ابو الاسد جمحى" (يكى از افراد زورمند قريش) گفت: من از عهده هفده نفر از آنها بر مى‌آيم شما هم حساب دو نفر ديگر را برسيد! [٢] اين سبك مغزان مى‌خواستند با اين سخريه‌ها جلو نور حق را بگيرند و خود را از نابودى حتمى نجات دهند.

[١] در اينكه چرا قريش پيامبر (ص) را به اين عنوان مى‌ناميدند بعضى گفته‌اند:

به خاطر اين است كه مردى از طائفه" خزاعه" بنام" ابو كبشه" بود كه در زمان جاهليت دست از عبادت بتها كشيد، و از آنجا كه پيامبر (ص) شديدا مخالف با بت‌پرستى بود او را به عنوان فرزند" ابو كبشه" ناميدند، و بعضى گفته‌اند" ابو كبشه" يكى از اجداد مادرى پيامبر (ص) بود، ولى به هر حال شك نيست كه آنها مقصودشان از انتخاب اين نام سخريه بوده زيرا" كبش" در لغت عرب به معنى" قوچ" است، هر چند اين عنوان در زبان مدح نيز آمده و به فرماندهان و شجاعان لشكر مى‌گويند.

[٢]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٣٨٨ و تفاسير ديگر.