تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٧ - ٢- فزونى جمعيت مهم نيست، ايمان جمعيت مهم است
٢- فزونى جمعيت مهم نيست، ايمان جمعيت مهم است.
در آيات قرآن اين مطلب زياد به چشم مىخورد كه طاغوتهاى هر زمان نفرات و فزونى جمعيت خود را به رخ ديگران مىكشيدند، و در برابر انبياء به آن مىباليدند.
فرعون در تحقير هواداران موسى مىگفت: إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ:
" اينها گروهى اندكند" (شعرا- ٥٤).
و مشركان عرب و مىگفتند: نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ:
" ما اموال و فرزندان بيشترى داريم، و هرگز مجازات نخواهيم شد" (سبا ٣٥).
و گاه يك فرد بىايمان در مقابل يك فرد مؤمن، ثروت و نفراتش را به رخ او مىكشيد مىگفت: أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً:" من ثروتى بيشتر از تو دارم و نفراتى نيرومندتر" (كهف ٣٤) ولى در مقابل، افراد مؤمن به پيروى انبياء و رهبران الهى هرگز روى فزونى جمعيت و نفرات تكيه نمىكردند، منطق آنها اين بود كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ:" چه بسيار گروه اندكى بر گروه بسيارى به فرمان خدا پيروز شدند" (بقره ٢٤٩).
امير مؤمنان على ع مىفرمايد
ايها الناس لا تستوحشوا فى طريق الهدى لقلة اهله:
" اى مردم در طريق هدايت هرگز از كمى نفرات وحشت نكنيد [١] تاريخ انبيا مخصوصا تاريخ زندگى پيامبر اسلام ص نيز نشان مىدهد كه چگونه جمعيتهاى انبوه و بىايمان با داشتن همه گونه قدرت در برابر مؤمنان اندك ياران او گرفتار شكست و درماندگى شدند، در قرآن مجيد در داستان" بنى اسرائيل" و" فرعون" و" طالوت" و" جالوت"، و آيات مربوط به جنگ" بدر" و" احزاب" نيز اين معنى به خوبى منعكس شده است.
[١] نهج البلاغه خطبه ٢٠١.