تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥ - تفسير ما قرآن عجيبى شنيدهايم!

خداوند تعبير نكنيد [١] اين حديث ممكن است ناظر به مواردى باشد كه چنين تداعى وجود دارد.

و گرنه قرآن سخنان جن را در اين آيات با لحن موافق نقل مى‌كند و بر آن صحه مى‌گذارد، به علاوه در بعضى از خطبه‌هاى" نهج البلاغه" نيز اين تعبير به كار رفته است:

چنان كه در خطبه ١٩١ مى‌خوانيم:

الحمد للَّه الفاشى فى الخلق حمده و الغالب جنده، و المتعالى جده:

" ستايش مخصوص خداوندى است كه حمد و ثنايش همه جا را فرا گرفته، و لشكرش همه جا پيروز است، و مجد و عظمتش متعالى است".

در بعضى از روايات نيز آمده است كه" انس بن مالك" مى‌گويد:

كان الرجل اذا قرء سورة البقرة جد فى اعيننا:" هنگامى كه كسى سوره بقره را ياد مى‌گرفت و قرائت مى‌كرد، در نظر ما بزرگ مى‌نمود" [٢] به هر حال استعمال اين كلمه در معنى مجد و عظمت مطلبى است كه هم با متون لغت هماهنگ است و هم با موارد استعمال آن.

قابل توجه اينكه گويندگان جن در اينجا مخصوصا روى اين مطلب تكيه مى‌كنند كه خداوند همسر و فرزندى ندارد، و اين تعبير احتمالا اشاره به نفى خرافه‌اى است كه در ميان عرب وجود داشت، مى‌گفتند: ملائكه دختران خدا هستند از همسرى از جن كه خداوند براى خود برگزيده! همين معنى به عنوان يك احتمال در تفسير آيه ١٥٨ سوره صافات نيز آمده‌

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٣٦٨" و نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٤٣٥، در تفسير" على بن ابراهيم" به اين تعبير اشاره شده است.

[٢]" تفسير قرطبى" جلد ١٠ صفحه ٦٨٠١.