تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - ٢- راه ديگرى براى اثبات علم غيب پيشوايان

در آيه ديگر مى‌خوانيم: قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌:" بگو كافى است براى گواه ميان من و شما، خداوند، و كسى كه علم كتاب نزد او است" (رعد ٤٣).

از سوى ديگر در احاديث متعددى كه در كتب اهل سنت و شيعه نقل شده چنين مى‌خوانيم كه ابو سعيد خدرى مى‌گويد از رسول خدا ص معنى" الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ‌" را سؤال كردم، فرمود:" او وصى برادرم سليمان بن داود بود، گفتم:" وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌" كيست؟ فرمود: ذاك اخى على بن ابى طالب!" او برادرم على بن ابى طالب است" [١] با توجه به اينكه" عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ‌" كه در مورد" آصف" آمده" علم جزئى" را مى‌گويد، و" عِلْمُ الْكِتابِ‌" كه در باره على ع آمده" علم كلى" را مى‌گويد، تفاوت ميان مقام علمى" آصف" و على ع روشن مى‌گردد.

از سوى سوم در آيه ٨٩ سوره نحل مى‌خوانيم: وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ:" ما قرآن را بر تو نازل كرديم كه بيانگر هر چيزى است".

روشن است كسى كه عالم به اسرار چنين كتابى باشد، بايد اسرار غيب را بداند، و اين دليلى است آشكار بر اينكه ممكن است انسانى از اولياء اللَّه، از اسرار غيب به فرمان خدا آگاه گردد.

در زمينه علم غيب ذيل آيه ٥٠ و ٥٩ سوره انعام (جلد ٥ صفحه ٢٤٥ و ٢٦٨) و آيه ١٨٨ سوره اعراف (جلد ٧ صفحه ٤٦) بحثهاى ديگرى داشته‌ايم.

[١] به جلد ٣" احقاق الحق" صفحه ٢٨٠- ٢٨١ و" نور الثقلين" جلد ٢ صفحه ٥٢٣ مراجعه شود.