تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣ - تفسير نه قدرت بر دفاع دارند نه راهى براى فرار!
آن در موارد مذموم بيشتر است (همانگونه كه در آيه مورد بحث نيز چنين است).
مسلما در آن روز كارى از دستشان ساخته نيست، چرا كه مىدانيم آن روز روزى است كه دست انسان از هر گونه اسباب و وسائل كوتاه مىگردد، چنان كه در آيه ١٦٦ سوره بقره آمده است:" وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ".
قابل توجه اينكه از يك سو مىفرمايد: آن روز،" يَوْمُ الْفَصْلِ" يعنى روز جداييها است، از سوى ديگر مىفرمايد آن روز" يَوْمَ الْجَمْعِ" يعنى روز اجتماع است كه هر كدام از اين دو در يك مقطع انجام مىشود، نخست همه را در آن دادگاه بزرگ جمع مىكنند، و سپس بر حسب عقائد و اعمالشان در صفوف مختلفى از هم جدا مىشوند، حتى آنها كه رهسپار بهشت مىشوند صفوف گوناگون و درجات مختلفى دارند و راهيان دوزخ نيز صفوف متفاوت و دركاتى دارند.
آرى آن روز روز جدايى حق از باطل، و ظالم از مظلوم است.