تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - تفسير گويى به سوى بتهايشان مىدوند!

يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ‌) [١] بيش از اين استدلال و موعظه لازم نيست، آنها نه اهل منطقند و نه آمادگى براى بيدار شدن دارند، بگذار در اباطيل و اراجيف خود غوطه‌ور باشند، و همچون كودكان سرگرم بازى، تا روز موعود آنها، روز رستاخيز، فرا رسد، و همه چيز را با چشم خود ببينند! اين آيه با همين تعبير و بدون هيچگونه تفاوت در سوره زخرف آيه ٨٣ نيز آمده است.

چه تعبير عجيبى؟ وضع حال آنها را در قيامت و هنگامى كه به سوى دادگاه عدل الهى با سرعت حركت مى‌كنند تشبيه به هجوم آنها در يك روز جشن يا عزا به سوى بتهايشان مى‌كند اما آن كجا و اين كجا؟ و در حقيقت سخريه‌اى است نسبت به عقائد پوچى كه در عالم دنيا داشتند.

" اجداث" جمع" جدث" (بر وزن عبث) به معنى" قبر" است.

" سراع" جمع" سريع" (مثل ظراف و ظريف) به معنى شخص يا چيزى است كه به سرعت حركت مى‌كند.

[١]" يخوضوا" از ماده" خوض" (بر وزن حوض) در اصل به معنى حركت در آب است، سپس به عنوان كنايه در مواردى كه انسان غوطه‌ور در مسائل باطل مى‌شود به كار رفته است.