تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣ - نكته رابطه" تقوى" و" عمران و آبادى"

است كه استغفار و ترك گناه سبب فزونى روزى و بهبودى زندگى مى‌شود، از جمله:

در حديثى از على ع آمده كه فرمود

اكثر الاستغفار تجلب الرزق:

" زياد استغفار كن تا روزى را به سوى خود جلب كنى" [١] در حديث ديگرى از پيغمبر اكرم ص چنين نقل شده كه فرمود:

من انعم اللَّه عليه نعمة فليحمد اللَّه تعالى، و من استبطا الرزق فليستغفر اللَّه، و من حزنه امر فليقل: لا حول و لا قوة الا باللَّه:

" كسى كه خداوند نعمتى به او بخشيده شكر خدا را بجا آورد، و كسى كه روزيش تاخير كرده از خدا طلب آمرزش كند، و كسى كه بر اثر حادثه‌اى غمگين گردد بگويد: لا حول و لا قوة الا باللَّه" [٢] در نهج البلاغه نيز مى‌خوانيم"

و قد جعل اللَّه سبحانه الاستغفار سببا لدرور الرزق و رحمة الخلق، فقال سبحانه‌ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً.

..":" خداوند سبحان، استغفار را سبب فزونى روزى و رحمت خلق قرار داده، و فرموده از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد كه او بسيار آمرزنده است، باران پر بركت آسمان را بر شما مى‌فرستد" [٣] حقيقت اين است كه مجازات بسيارى از گناهان محروميتهايى در اين جهان است و هنگامى كه انسان از آن توبه كند و راه پاكى و تقوى را پيش گيرد خداوند اين مجازات را از او بر طرف مى‌سازد [٤]

[١] و [٢] تفسير" نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٤٢٤.

[٣]" نهج البلاغه" خطبه ١٤٣.

[٤] شرح ديگرى در اين زمينه تحت عنوان" گناه و ويرانى جامعه‌ها" ذيل آيه ٥٢ سوره هود داشتيم (تفسير نمونه جلد ٩ صفحه ١٣١).