تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - چنان از حق مىگريزند كه گورخران از شير!

" آنها در حقيقت از آخرت نمى‌ترسند" (بَلْ لا يَخافُونَ الْآخِرَةَ).

اگر آنها از عذاب آخرت بيم داشتند، اينهمه بهانه جويى نمى‌كردند، تكذيب رسول خدا ص نمى‌نمودند، آيات الهى را به باد سخريه نمى‌گرفتند، تعداد فرشتگان مامور عذاب را وسيله استهزاء قرار نمى‌دادند.

و از اينجا اثر ايمان به معاد در تقوا پرهيز از گناه و پاك شدن از انواع معاصى بزرگ روشن مى‌شود.

به حق بايد گفت كه ايمان به جهان رستاخيز و پاداش و كيفر قيامت شخصيت تازه‌اى به انسان مى‌بخشد، و مى‌تواند افراد بى‌بندوبار و متكبر و خودخواه و ظالم را به انسانى متعهد و متقى و متواضع و عدالت پيشه تبديل كند.

*** سپس بار ديگر تاكيد مى‌كند آن گونه كه آنها در باره قرآن مى‌انديشند، نيست، (كلا).

" مسلما قرآن تذكر و يادآورى است" (إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ).

***" و هر كس بخواهد از آن پند مى‌گيرد" (فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ‌).

قرآن هم راه را نشان داده، و هم ديده بينا در اختيار گذارده، و هم نور آفتاب را،" تا آدمى نگاه كند پيش پاى خويش".

*** در عين حال پند گرفتن از آن جز به مشيت و توفيق الهى ممكن نيست" و آنها اندرز نمى‌گيرند جز اينكه خدا بخواهد" (وَ ما يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ‌).

اين جمله داراى چند تفسير است، يكى همان كه در بالا گفتيم، يعنى انسان‌