تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - تفسير برخيز و جهانيان را انذار كن!

و" يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ" را آورد.

ولى با توجه به اينكه آيات سوره بيانگر دعوت آشكار است مسلم مى‌شود كه اين آيات حد اقل بعد از سه سال دعوت پنهانى نازل شده، و اين با آنچه در روايت فوق آمده است سازگار نيست، مگر اينكه گفته شود چند آيه آغاز اين سوره در آغاز دعوت نازل شده، و آيات بعد مربوط به چند سال بعد است! ٣- پيامبر ص در حال خواب بود و جامه بر خود افكنده بود، جبرئيل نازل شد و او را بيدار كرد و اين آيات را بر او خواند كه بر خيز و بستر و خواب را كنار بگذار و به انجام رسالت پرداز.

٤- منظور از پوشيدن جامه، جامه ظاهرى نيست بلكه لباس نبوت و رسالت است، همانطور كه در باره پرهيزگارى" لباس تقوى" گفته شده است.

٥- منظور از" مدثر" كسى است كه در گوشه عزلت قرار گرفته، و در انزوا و تنهايى به سر مى‌برند، بنا بر اين آيه مى‌گويد از انزوا و عزلت به در آى، و به انذار خلق و هدايت بندگان خدا پرداز [١] تفسير اول از همه اين تفسيرهاى پنجگانه مناسبتر به نظر مى‌رسد.

قابل توجه اينكه جمله" فانذر" (انذار كن) بيان نمى‌كند در باره چه چيز؟ و چه موضوع؟ انذار كند، و اين در حقيقت براى بيان عموميت است، يعنى در باره بت پرستى و شرك و كفر و ظلم و بيدارگرى و فساد، در باره عذاب الهى و حساب محشر و ... به مردم هشدار ده (و به اصطلاح حذف متعلق دلالت بر عموم دارد) در ضمن هم شامل عذاب دنيا مى‌شود و هم عذاب آخرت و هم نتائج سوء

[١] فخر رازى اين تفسيرهاى پنجگانه را به اضافه بعضى از احتمالات ديگر در تفسير كبير خود آورده است، و بعضى ديگر از مفسران از او اقتباس كرده‌اند (تفسير فخر رازى جلد ٣٠ صفحه ١٨٩- ١٩٠).