تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦ - ٢- رابطه ميان" گناه" و" قطع روزى"

رابطه نزديكى است، لذا در حديثى از امام باقر ع مى‌خوانيم:

ان الرجل ليذنب الذنب فيدرأ عنه الرزق، و تلا هذه الاية: إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ وَ لا يَسْتَثْنُونَ فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَ هُمْ نائِمُونَ‌

:" گاه انسان گناهى مى‌كند و روزى او قطع مى‌شود" سپس امام ع آيات بالا را تلاوت فرمود:

" هنگامى كه صاحبان باغ سوگند ياد كردند كه صبحگاهان ميوه‌ها را بچينند، و اجازه ندهند حتى يك نفر غير از آنها استفاده كند، اما بلائى از سوى پروردگارت در حالى كه آنها در خواب بودند بر آن باغ مسلط شد و آن را نابود كرد" [١] از ابن عباس نيز نقل شده كه" رابطه گناه و قطع روزى از آفتاب هم روشن‌تر است، چنان كه خداوند آن را در سوره ن و القلم (سوره مورد بحث) بيان فرموده"! [٢]

[١]" تفسير نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٣٩٥ (حديث ٤٤).

[٢]" تفسير الميزان" جلد ٢٠ صفحه ٣٧.