تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٤ - تفسير آيا خالق جهان، از اسرار جهان آگاه نيست؟

در حالى كه او از دقيقترين اسرار با خبر و نسبت به همه چيز عالم است" (أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ).

در تفسير جمله" أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ‌" احتمالات گوناگونى داده‌اند:

بعضى گفته‌اند منظور اين است كه آيا خدايى كه دلها را آفريده از اسرار درون آنها آگاه نيست؟

يا اينكه: خدايى كه بندگان را آفريده آيا از اسرار بندگان بى‌خبر است؟

يا اينكه خداوندى كه تمام عالم هستى را آفريده از همه اسرار جهان آگاه است، آيا انسان كه موجودى از اين خلقت عظيم است اسرارش بر خدا پوشيده است؟! به هر حال براى درك اين حقيقت بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه خلقت خداوند دائمى است، يعنى لحظه به لحظه فيض وجود از ناحيه او به مخلوقات مى‌رسد، و چنان نيست كه آنها را بيافريند و به حال خود واگذارد.

اصولا ممكنات وابسته وجود او هستند، و اگر لحظه‌اى پيوند آنها از ذات پاكش قطع شود راه فنا پيش مى‌گيرند، توجه به اين پيوند دائمى و خلقت مستمر بهترين دليل بر علم خداوند نسبت به اسرار همه موجودات در هر زمان و هر مكان است.

توصيف خداوند به" لطيف" از اين نظر است كه لطيف از ماده" لطف" به معنى هر موضوع دقيق، ظريف، و هر گونه حركت سريع و جسم لطيف است بنا بر اين لطيف بودن خداوند اشاره به علم او نسبت به اسرار دقيق و ظريف‌