تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - تفسير هدف از آفرينش عالم معرفت است

يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ‌" او تدبير امور مى‌كند از آسمان به زمين".

به هر حال اگر تدبير او لحظه‌اى از اين عالم برداشته شود نظام همگى درهم مى‌ريزد، و راه فنا پيش مى‌گيرند.

و در پايان به هدف اين آفرينش عظيم اشاره كرده، مى‌گويد:" اينها همه به خاطر آن است كه شما بدانيد خداوند بر هر چيزى توانا است و علم و آگاهى او به همه چيز احاطه دارد" (لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً).

چه تعبير جالبى كه هدف اين آفرينش عظيم را آگاهى انسان از صفات خدا از علم و قدرت او مى‌شمرد كه آگاهى از اين دو صفت براى تربيت انسان كافى است.

انسان بايد بداند او بر تمام اسرار وجودش احاطه دارد، و از همه اعمالش با خبر است، و نيز بداند وعده‌هايش در زمينه معاد و رستاخيز، در زمينه پاداش و كيفر و در زمينه وعده پيروزى مؤمنان تخلف ناپذير است.

آرى خدايى كه چنين" علم" و" قدرتى" دارد و نظام عالم هستى را اداره مى‌كند اگر احكامى در زمينه زندگى انسانها، در رابطه با طلاق و حقوق زنان قرار داده، همگى روى حساب دقيق و متقن است.

در زمينه" هدف آفرينش" بحث مشروحى ذيل آيه ٥٦ ذاريات جلد ٢٢ تفسير نمونه داشته‌ايم.

قابل توجه اينكه در آيات مختلف قرآن اشاراتى به هدف آفرينش انسان يا مجموع اين جهان شده كه در بدو امر ممكن است مختلف به نظر برسد، ولى با دقت مى‌بينيم همه به يك حقيقت بازمى‌گردند:

١- در آيه ٥٦ ذاريات هدف آفرينش انسان و جن را" عبادت" مى‌شمرد (وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌).