تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - سرانجام دردناك سركشان
بعضى" حساب شديد" و" عذاب نكر" را در اينجا اشاره به" عذاب قيامت" دانستهاند، و فعل ماضى را به معنى مستقبل گرفتهاند، ولى هيچ موجبى براى اين كار نيست، بخصوص اينكه در مورد عذاب قيامت در آيه بعد سخن گفته خواهد شد، و اين خود گواه زندهاى است بر اينكه عذاب در اينجا عذاب دنيا است.
عذابى دردناك، شديد، وحشتانگيز، خوار كننده، رسواگر، و هميشگى در دوزخ براى آنها از هم اكنون فراهم است.
حال كه چنين است" از مخالفت فرمان خدا بپرهيزيد اى صاحبان انديشه و مغز، اى كسانى كه ايمان آوردهايد"! (فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا).
فكر و انديشه از يك سو، ايمان و آيات الهى از سوى ديگر، به شما هشدار مىدهد كه سرنوشت اقوام متمرد و طغيانگر را ببينيد، و از آن عبرت بگيريد، مبادا در صف آنها واقع شويد كه خداوند هم در اين جهان شما را به مجازات هولناك و بىسابقهاى گرفتار مىكند، و هم عذاب شديد آخرت در انتظار شما است.
سپس مؤمنان انديشمند را مخاطب ساخته مىافزايد:" خداوند آن چيزى كه مايه تذكر شما است بر شما نازل كرده است" (قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً)
و رسولى به سوى شما فرستاده كه آيات روشن الهى را بر شما تلاوت مىكند