تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٨ - تفسير همه مصائب به فرمان او است!

در برابر آنها مؤمن به جايى نمى‌رسد، و به اين ترتيب رابطه اين آيات با آيات گذشته روشن مى‌شود.

نخست مى‌فرمايد:" هيچ مصيبتى رخ نمى‌دهد مگر به اذن خدا" (ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ‌).

بدون شك همه حوادث اين عالم به اذن خدا است، چرا كه به مقتضاى" توحيد افعالى" در تمام عالم هستى چيزى بدون اراده حق تحقق نمى‌يابد، ولى از آنجا كه مصائب هميشه به صورت يك علامت استفهام در اذهان جاى داشته بالخصوص روى آن تكيه شده است.

البته منظور از اذن در اينجا همان اراده تكوينى خداوند است، نه اراده تشريعى.

در اينجا سؤال مهمى مطرح است و آن اينكه: بسيارى از اين مصائب به وسيله ظلم ظالمان و اراده جباران رخ مى‌دهد، و يا اينكه خود انسان بر اثر كوتاهى و ندانم كارى، و يا ارتكاب خلاف، گرفتار آن مى‌شود، آيا اينها همه به اذن خدا است؟! در پاسخ اين سؤال بايد گفت از مجموع آياتى كه در باره مصائب در قرآن مجيد آمده است برمى‌آيد كه مصائب بر دوگونه است: مصائبى كه با طبيعت زندگى انسان سرشته شده، و اراده بشر كمترين تاثيرى در آن ندارد، مانند مرگ و مير و قسمتى از حوادث دردناك طبيعى.

دوم مصائبى كه انسان به نحوى در آن نقشى داشته است.

قرآن در باره دسته اول مى‌گويد همه به اذن خدا روى مى‌دهد، و در باره قسم دوم مى‌گويد به خاطر اعمال خودتان دامانتان را مى‌گيرد [١]!

[١] مراجعه به آيات ٢٢ سوره حديد و ٣٠ شورى و ١٦٥ آل عمران اين مطلب را كاملا روشن مى‌كند، شرح بيشتر در اين زمينه در جلد ٢٣ ذيل آيات سوره حديد آمده است.